Przewodnik montażysty po pracy ze zdjęciami statycznymi w Premiere Pro

• 11 grudnia 2017

• Jarle Leirpoll

Obrazy statyczne są szeroko stosowane w filmach dokumentalnych, materiałach informacyjnych, czołówkach programów, filmach ślubnych, produkcjach korporacyjnych i innych produkcjach wideo, a Premiere Pro bardzo dobrze obsługuje formaty obrazów statycznych.

Możesz importować obrazy statyczne o rozdzielczości do 32K w dowolnym wymiarze, ale obraz musi mieć łącznie mniej niż 256 megapikseli. Tak więc można zaimportować 32K × 8K, jak i 16K × 16K — ale nie 32K × 32K.

Większość obrazów, które wrzucisz do Premiere, po prostu zadziała. Są jednak dwa godne uwagi wyjątki: obrazy CMYK oraz pliki Camera RAW nie są obsługiwane.

Na ilustracji 1 widać pliki w folderze w Eksploratorze Windows. Ilustracja 2 pokazuje ten sam folder widziany w Media Browser w Premiere. Dwa pliki nie pojawiają się w ogóle w Media Browser — są to obrazy RAW z lustrzanki Canon i lustrzanki Nikon. Tych plików nie można zaimportować do Premiere.

Rysunek 01: Obrazy w folderze

Rysunek 02: Folder wyświetlony w Media Browser

Przygotowanie

Nie importuj po prostu obrazów statycznych i nie zaczynaj od razu montować. Jest kilka rzeczy, które warto najpierw sprawdzić i w razie potrzeby poprawić, aby zapewnić sobie bezproblemową pracę przy montażu.

Konwertuj CMYK na RGB

Jeden plik na rysunku 2 nie ma podglądu, jedynie ikonę aplikacji ustawionej domyślnie do jego otwierania. To obraz TIF wykonany w przestrzeni kolorów CMYK, przeznaczonej do druku. Jeśli spróbujesz go zaimportować, pojawi się komunikat o błędzie, że zastosowano nieobsługiwany typ kompresji — patrz rysunek 3. To nie do końca prawda. To przestrzeń kolorów, a nie kompresja, jest nieobsługiwana. Niemniej jednak plik nie będzie działał, więc musisz przekonwertować go na kolory RGB w Photoshopie lub innym programie.

Rysunek 03: Błąd przy imporcie obrazu TIF w kolorach CMYK

Jeśli nie masz Photoshopa, możesz użyć konwertera online, takiego jak CMY2RGB, aby przekonwertować obraz na kolory RGB.

Rysunek 04: CMYK2RGB.com

Ustaw preferencje renderowania

Premiere zużywa całkiem sporo pamięci RAM przy montażu obrazów statycznych. Aby uniknąć problemów ze stabilnością, możesz ustawić preferencje pamięci na Optimize Rendering for Memory zamiast domyślnego Performance. System może nieco zwolnić, ale będzie bardziej stabilny.

Rysunek 05: Preferencje użycia pamięci RAM

Ustaw domyślny czas trwania obrazu statycznego

Jeśli ciągle zmieniasz czas trwania obrazów statycznych na osi czasu, możesz zaoszczędzić trochę czasu, ustawiając inny czas domyślny w preferencjach Timeline.

Rysunek 06: Preferencja domyślnego czasu trwania obrazu statycznego

Możesz też zmieniać czas trwania obrazów z poziomu binu oraz w sekwencji. Przyjrzymy się temu później.

Autoskalowanie obrazów przed importem

Zwłaszcza jeśli masz porządną kartę graficzną (GPU), odtwarzanie montażu z obrazów statycznych, skalowanie i powiększanie obrazów itp. zazwyczaj działa dobrze. Premiere ma też opcje Scale to Frame Size i Fit to Frame Size.

Premiere Pro zużywa jednak więcej RAM i pamięci GPU, im więcej obrazów importujesz — i im większe one są. Importowanie ogromnej liczby bardzo dużych obrazów nie jest więc dobrym pomysłem.

Aby odciążyć CPU i GPU, możesz wsadowo przeskalować obrazy do około 200% rozmiaru klatki sekwencji przed ich importem. Jeśli Twoja sekwencja ma szerokość 1920 px, możesz zmniejszyć duże zdjęcia z lustrzanki do szerokości 3840 px i nadal mieć spory zapas do zoomowania i pan-n-scan w obrazie.

Lubię używać Adobe Bridge, ponieważ ma świetne narzędzia do przeglądania, zmiany nazw i dodawania metadanych do obrazów. W Bridge zaznacz obrazy, które chcesz przeskalować, i kliknij Tools > Photoshop > Image Processor.

Rysunek 07: Uruchamianie Image Processor z poziomu Bridge

W oknie dialogowym wybierz rozmiar, format i miejsce docelowe przetworzonych obrazów. Tiff jest prawdopodobnie lepszym wyborem niż JPG, ponieważ JPG może wprowadzać artefakty kompresji. Gdy skończysz, kliknij Run i patrz, jak Photoshop automatycznie otwiera, zmienia rozmiar i zapisuje wszystkie obrazy.

Rysunek 08: Image Processor w Photoshopie potrafi więcej niż tylko zmieniać rozmiar. Śmiało eksploruj opcje

Na dole okna dialogowego znajdziesz opcję uruchomienia Akcji. Jeśli nie znasz potęgi Akcji w Photoshopie, przeczytaj o nich w internetowej dokumentacji Photoshopa.

Jeśli nie masz Bridge, rozpocznij ten sam proces z poziomu Photoshopa: File > Scripts > Image Processor. Możesz nawet utworzyć Photoshop Droplet na pulpicie, na który wystarczy przeciągnąć grupę obrazów, a Photoshop automatycznie wykona skalowanie, zmianę nazw, spłaszczanie itp. za Ciebie.

Przeczytaj o tworzeniu Dropletów i innych funkcjach w internetowej dokumentacji Photoshopa dotyczącej przetwarzania wsadowego.

Rysunek 09: Photoshop Droplets mogą uruchamiać dowolne Akcje Photoshopa, w tym zmianę rozmiaru i przestrzeni kolorów

Skoro masz już pewność, że Twoje obrazy są zoptymalizowane do montażu w Premiere, czas je zaimportować.

(UWAGA: Przygotowaliśmy kompletny kurs montażu w Premiere Pro z ponad 40 samouczkami wideo, jeśli chcesz dowiedzieć się więcej)

Import obrazów statycznych

Zalecam pominięcie rutyny File > Import i zamiast tego używanie Media Browser do importu obrazów statycznych. Jak już widziałeś, Media Browser daje wygodny podgląd wszystkich obsługiwanych formatów plików, włącznie z formatami wektorowymi, które czasem są problematyczne do podglądu w systemie operacyjnym.

Aby zaimportować pliki, wskaż w Media Browser folder, w którym się znajdują, i zaznacz pliki, które chcesz zaimportować. Następnie przeciągnij je do binu lub użyj skrótu Ctrl+Alt+I (Cmd+Opt+I), aby je zaimportować.

Zwróć uwagę, że domyślny skrót klawiaturowy w Windows nie zadziała, jeśli używasz narzędzia Windows Magnifier do powiększania malutkich ikon i pisania na ekranie laptopa o wysokiej rozdzielczości. Zamiast tego kolory ekranu zostaną odwrócone. Szczegóły znajdziesz w Pomocy technicznej Windows. Wystarczy zmienić skróty klawiaturowe w Premiere, aby uniknąć konfliktów.

Importowanie warstwowych plików Photoshopa

Gdy importujesz pliki Photoshopa zawierające więcej niż jedną warstwę, Premiere musi wiedzieć, co z tymi warstwami zrobić, i wyświetli okno dialogowe. Masz w nim cztery możliwości.

Rysunek 10: Okno Import Layered File

1. Merge All Layers. Spowoduje to spłaszczenie obrazu i potraktowanie go jak dowolnego płaskiego obrazu, np. pliku PNG lub JPG. Warstwy wyłączone w Photoshopie nie będą widoczne.

2. Merged Layers. Podobne do pierwszej opcji, ale możesz wybrać, które warstwy mają być uwzględnione, niezależnie od tego, czy były widoczne w Photoshopie.

3. Individual Layers. Daje możliwość wyboru warstw, podobnie jak Merged Layers, oraz importuje wszystkie wybrane warstwy jako osobne klipy w Premiere.

4. Sequence. Ta opcja tworzy sekwencję ze wszystkimi wybranymi warstwami ułożonymi jedna nad drugą. Daje też dodatkowy wybór Footage Dimensions między Document Size i Layer Size.

Ta ostatnia opcja prawdopodobnie miała działać jak w After Effects i decydować o tym, gdzie ustawiony jest punkt kotwiczenia każdej warstwy. W Premiere punkt kotwiczenia jest poprawnie ustawiony w środku każdej warstwy, tak jak w After Effects, ale dodatkowo wszystkie warstwy są też przesuwane do środka, co niszczy layout pliku Photoshopa.

Rysunek 11: Plik zaimportowany jako sekwencja z ustawieniem Document Size. Układ oryginalnego pliku jest zachowany.

Rysunek 12: Plik zaimportowany jako sekwencja z ustawieniem Layer Size. Każda warstwa zostaje przeniesiona do środka. Niezbyt użyteczne.

To pokraczne coś prawdopodobnie nigdy nie jest tym, czego chcesz, więc unikaj tego jak ognia. Przydałaby się nowa funkcja, ponieważ przy ustawieniu Document Size punkt kotwiczenia jest ustawiony na środek sekwencji, co utrudnia przesuwanie, obracanie i skalowanie warstw. Potrzebujemy trzeciej opcji, która zachowuje układ i ustawia punkt kotwiczenia każdej warstwy w jej środku bez przesuwania warstwy.

Dołącz do innych i poproś Adobe o naprawienie tego, składając Feature Request.

Zwróć uwagę, że warstwowe pliki TIF zawsze zostaną spłaszczone w Premiere, więc jeśli potrzebujesz osobnych warstw, użyj Photoshopa, aby przekonwertować obrazy TIF na PSD.

Nie dodawaj nowych warstw w PS

Po zaimportowaniu warstwowego pliku Photoshopa możesz go edytować i wprowadzać zmiany dzięki funkcji Edit Original. To naprawdę wygodne! Zaznacz klip i naciśnij Ctrl+E (Cmd+E), by otworzyć plik w Photoshopie. Gdy wprowadzisz zmiany, naciśnij Save, a pojawią się one w Premiere.

Małe ostrzeżenie, jeśli chcesz dodawać nowe warstwy w Photoshopie po otwarciu pliku warstwowego przez Edit Original: jeśli plik został zaimportowany jako osobne warstwy, nowe warstwy dodane w Photoshopie nie będą dostępne w Premiere i będziesz musiał zaimportować plik ponownie. Jeśli plik został pierwotnie zaimportowany jako spłaszczony, wszystko zadziała zgodnie z oczekiwaniami, a zmiany pojawią się w Premiere.

Import grafiki wektorowej

Premiere obsługuje pliki wektorowe EPS i AI, które są bardzo popularnymi formatami logo i grafiki wektorowej. Zostaną one spłaszczone, więc pojedyncze warstwy nie będą dostępne, a rozmiar będzie taki, jaki ustawiono w Illustratorze. Wiele logo i innych grafik wektorowych po imporcie będzie bardzo małych.

Rysunek 13: To logo pojawia się bardzo małe.

Ponieważ jest to grafika wektorowa, intuicja pewnie podpowie Ci: „Po prostu przeskaluję ją do potrzebnego rozmiaru”. Ale tak nie jest. Premiere zamienia wektory na piksele, a Ty będziesz skalować piksele z niskiej rozdzielczości. Sprawi to, że logo będzie rozmyte.

Rysunek 14: Ku zaskoczeniu, przeskalowanie logo powoduje, że jest rozmyte.

Rozwiązaniem jest przeskalowanie grafiki wektorowej w Adobe Illustratorze. Otwórz plik w Illustratorze, zaznacz wszystkie kształty zaznaczeniem prostokątnym (marquee-select) i kliknij Object > Transform > Scale. Przeskaluj do rozmiaru, którego potrzebujesz. Ja swoje powiększyłem o 500%.

Rysunek 15: Skalowanie w Illustratorze.

Teraz kliknij Object > Artboards > Fit to Artwork Bounds. Przed zapisaniem możesz zmienić tryb kolorów na RGB, ponieważ wiele logo i innej grafiki jest tworzonych w CMYK, przeznaczonym do druku. File > Document Color Mode > RGB.

Aby nie uszkodzić oryginalnego pliku, zapisz go pod nową nazwą i zaimportuj do Premiere. Krawędzie będą teraz w Premiere idealnie ostre. Jeśli nie martwisz się o zniszczenie oryginału (bo masz kopię zapasową), możesz oczywiście skorzystać z funkcji Edit Original, aby otworzyć go w Illustratorze prosto z Premiere i pominąć kilka kroków.

Rysunek 16: Przeskalowanie pliku w Illustratorze sprawiło, że jest idealnie ostry.

Innym podejściem jest użycie Dynamic Link do After Effects, aby naprawić problem złego skalowania. Przeskaluj klip w Premiere, następnie kliknij go prawym przyciskiem i wybierz Replace With After Effects Composition. Klip otworzy się w After Effects, a Ty będziesz musiał nadać projektowi After Effects nazwę i wybrać miejsce zapisu.

Kliknij przełącznik Continuously Rasterize dla warstwy — ten, który wygląda jak słońce.

Rysunek 17: Aktywowanie przełącznika Continuously Rasterize.

Z powrotem w Premiere krawędzie będą teraz idealnie ostre. Warto zapisać projekt w After Effects, aby nie utracić zmian.

Import plików RAW przez PS

Plików RAW z lustrzanek, takich jak Canon (.CR2) i Nikon (.NEF), nie można zaimportować bezpośrednio do Premiere. Możesz jednak użyć Photoshopa, aby osadzić obraz w pliku PSD, który Premiere potrafi zaimportować.

Zaimportuj plik RAW do Photoshopa, następnie kliknij prawym przyciskiem warstwę i wybierz Convert to Smart Object. Zapisz jako Photoshop Document (PSD) i zaimportuj PSD do Premiere. Jeśli musisz wprowadzić zmiany, użyj funkcji Edit Original i dodaj filtr Camera Raw, klikając Filter > Camera Raw Filter, aby edytować piksele bez strat. Kliknij File > Save i obserwuj, jak obraz aktualizuje się na osi czasu w Premiere.

Ponieważ plik PSD będzie zawierał pełne informacje z pliku RAW, należy spodziewać się wolniejszego działania przy korzystaniu z tej metody.

Import sekwencji obrazów

Prawdopodobnie napotkasz sekwencje obrazów przy montowaniu animacji 3D, filmów poklatkowych (stop motion) i timelapsów. Wszystkie są zasadniczo tym samym: zbiorem obrazów, które powinny być traktowane jako klatki pliku wideo.

Aby powiedzieć Premiere, że ma traktować grupę obrazów jako sekwencję obrazów, aktywuj Import as Image Sequence w menu panelu Media Browser.

Rysunek 18: Aktywowanie opcji Import as Image Sequence.

Gdy Import as Image Sequence jest aktywny, zaznacz tylko pierwszy obraz w sekwencji, kliknij prawym przyciskiem i wybierz Import.

Zaimportowany klip może wyglądać jak zwykły obraz statyczny, ponieważ przyjmuje nazwę pierwszego pliku w sekwencji. W moim przypadku nazywał się po prostu 00005.jpg. Jeśli jednak otworzysz go w Source Monitor lub wrzucisz na oś czasu, zobaczysz, że zachowuje się jak każdy inny klip wideo.

Jeśli ruch jest zbyt szybki lub zbyt wolny, kliknij klip w binie prawym przyciskiem, wybierz Modify > Interpret Footage i wpisz preferowaną liczbę klatek pod „Assume this frame rate”.

Jeśli sekwencja obrazów powstała w lustrzance, istnieje duże prawdopodobieństwo, że nie będzie miała tego samego rozmiaru, co Twoja sekwencja w Premiere Pro.

Rysunek 19: Ta sekwencja obrazów została nakręcona w rozdzielczości 3456 × 2304 px i musiałem ją przeskalować, aby dopasować do sekwencji HD 1920 × 1080 px.

Rysunek 20: Ustawienia Scale i Position, których użyłem, aby uzyskać pożądany kadr.

Premiere zaimportuje sekwencję obrazów tylko wtedy, gdy numery w nazwach plików są ciągłe. Jeśli więc masz pliki nazwane Lego 0001 do Lego 0100, ale Lego 0009 nie istnieje, zaimportowana sekwencja obrazów będzie zawierała tylko pierwsze osiem plików.

Aby uniknąć przerw w numeracji plików, przed importem sekwencji do Premiere używam funkcji Batch Rename w Bridge.

Zaznacz pliki w Bridge i wybierz Tools > Batch Rename. Ustaw dodawanie tekstu, np. „Lego “, oraz numeru sekwencyjnego zaczynającego się od 1, z odpowiednią liczbą cyfr, aby objąć wszystkie obrazy.

Rysunek 21: Zmień nazwy plików wsadowo przed importem sekwencji obrazów.

Importowanie tego typu materiału jako sekwencji obrazów zamiast jako osobnych plików obrazów sprawi, że Premiere zużyje znacznie mniej RAM do ich przetwarzania.

Zmiana czasu trwania obrazów statycznych

Nawet jeśli ustawiłeś preferencję Default Still Image Duration, możesz chcieć zmienić czas trwania kilku obrazów po ich imporcie — a nawet po umieszczeniu ich w sekwencji.

Aby zmienić czas trwania z poziomu binu, zaznacz klipy w binie i wybierz Clip > Speed/Duration lub użyj skrótu Ctrl+R (Cmd+R). Jedyną dostępną opcją będzie Duration.

Czas trwania ustawiony w tym miejscu będzie czasem klipu przy następnym umieszczeniu go na osi czasu. Instancje, które już znajdują się na osi, nie zostaną zmienione, zgodnie z filozofią Premiere Pro „Do no harm”.

Rysunek 22: Dostosowanie czasu trwania obrazów statycznych w binie.

Jeśli chcesz zmienić czas trwania obrazów statycznych w sekwencji, użyj tej samej procedury co w binie: zaznacz klipy na osi czasu i wybierz Clip > Speed/Duration lub użyj skrótu Ctrl+R (Cmd+R). Oprócz Duration będziesz mieć także opcję Ripple.

Rysunek 23: Zmień czas trwania kilku klipów na raz. Upewnij się, że Ripple Edit jest zaznaczone, jeśli chcesz uniknąć przerw w sekwencji.

Rysunek 24: Z powodu mojego ustawienia Default Still Image Duration w preferencjach te obrazy miały 5 sekund długości, gdy wrzuciłem je na oś czasu.

Rysunek 25: Zaznaczyłem wszystkie klipy, nacisnąłem Ctrl+R, a potem 300, co Premiere zinterpretował jako 3 sekundy i 0 klatek, i nacisnąłem Enter. Dzięki opcji Ripple Edit skrócone klipy nie zostawiły żadnych dziur.

Montaż sekwencji z obrazów statycznych

Mimo że możesz importować obrazy statyczne o rozmiarze do 32K w dowolnym wymiarze, maksymalny możliwy rozmiar klatki sekwencji w Premiere Pro to 16K na 8K (16 384 × 8 192). Najprawdopodobniej Twoja sekwencja nie będzie tak duża, tylko raczej w rozdzielczości HD lub 4K. Jeśli zdjęcia z lustrzanki są w 8K, nic nie stoi na przeszkodzie, by montować je w sekwencji 8K — pamiętaj tylko, że wydajność podczas montażu może nie być zachwycająca.

Storyboarding

Zawsze używam binu jako storyboardu, w którym ustalam kolejność obrazów. Przeciągaj obrazy w binie, testując różne układy. Gdy zdecydujesz o kolejności, kliknij pierwszy obraz w binie, a następnie z shiftem kliknij ostatni, który chcesz uwzględnić, i użyj komendy Overwrite ( . ), aby przenieść obrazy na oś czasu.

Rysunek 26: Użyj binu jako storyboardu, przeciągając obrazy w kolejności, w jakiej mają pojawić się na osi czasu.

Wiem, że każdy samouczek pokazuje, jak dodawać markery podczas odtwarzania muzyki na osi czasu, a następnie używać przycisku Automate to Sequence w binie, aby automatycznie dodać cięcia lub przejścia na markerach. Nie opiszę tego z dwóch powodów.

1. Łatwo samodzielnie dowiesz się, jak to zrobić.

2. Nigdy nie powinieneś robić wszystkich cięć w takcie muzyki. Bardzo szybko robi się to nudne w oglądaniu.

Tak czy inaczej, oto sekwencja po naciśnięciu klawisza kropki ( . ).

Rysunek 27: Sekwencja po zrobieniu storyboardu.

Scale to Frame Size vs Fit to Frame Size

Jeśli chcesz, aby obrazy i wideo zawsze skalowały się tak, by mieścić się w rozmiarze sekwencji, możesz użyć jednej z dwóch metod: Scale to Frame Size lub Fit to Frame Size. Obie znajdziesz w menu pod prawym przyciskiem myszy dla klipów na osi czasu oraz w menu Clip w sekcji Video Options.

Rysunek 28: Set to Frame Size i Scale to Frame Size.

Jaka jest różnica? Opcja Scale to Frame Size przeskaluje obraz do rozmiaru sekwencji. Jeśli użyjesz jej na obrazie dwa razy szerszym niż sekwencja, skończysz z obrazem o ¼ oryginalnych pikseli, przy Scale ustawionym na 100%. To świetny sposób na zmniejszenie obciążenia systemu, ale jeśli będziesz dalej skalować obraz, jakość się pogorszy.

Opcja Set to Frame Size natomiast nie przeskalowuje obrazu, tylko ustawia wartość Scale w panelu Effect Controls tak, by obraz mieścił się w kadrze. W naszym przypadku, ponieważ wsadowo przeskalowaliśmy obrazy do szerokości 3840 px, będzie to 50% dla obrazu 16/9. Wszystkie piksele pozostają nienaruszone, co świetnie sprawdza się, gdy chcesz dalej skalować obraz w panelu Effect Controls, ale wymaga więcej mocy obliczeniowej.

Scale to Frame Size jest też dostępne w binie. Zaznacz klipy, które chcesz automatycznie przeskalować do rozmiaru klatki, i kliknij Clip > Video Options > Scale to Frame Size. Gdy umieścisz klipy na osi czasu, zostaną automatycznie przeskalowane.

Jeśli używasz tej funkcji cały czas, ustaw ją w preferencjach. Kliknij Preferences > Media > Default Media Scaling i ustaw na Set to Frame Size. Albo użyj Scale to Frame Size, by zmniejszyć obciążenie komputera, i pamiętaj, by zmienić na Set to Frame Size dla klipów, które chcesz dodatkowo skalować, zanim zaczniesz to robić.

Rysunek 29: Ustaw w preferencjach domyślną metodę skalowania mediów.

W praktyce opcje Scale/Set to Frame Size nie są tak użyteczne, jak mogłoby się wydawać. Większość zdjęć z lustrzanki nie ma proporcji 16/9, więc skalowanie skutkuje letterboxem lub pillarboxem z czarnymi pasami.

Rysunek 30: Obraz z lustrzanki po Set to Frame Size. Czarne pasy nie są tym, czego chciałem.

Znacznie lepszym podejściem jest utworzenie presetu Motion, który skaluje obrazy do 50%, tak aby nie pojawiały się żadne czarne pasy.

Aby stworzyć taki preset, ustaw Scale na 50%, następnie kliknij prawym przyciskiem słowo Motion w panelu Effect Controls i wybierz Save Preset. Nazwij go 50% Scale lub podobnie. Następnym razem, gdy będziesz musiał przeskalować 50 obrazów, po prostu zaznacz je wszystkie na osi czasu i nałóż ten preset na jeden z nich. Idealne skalowanie w mniej niż sekundę!

Rysunek 31: Zapisz preset, którego możesz używać zamiast standardowych opcji skalowania.

Rysunek 32: Efekt skalowania presetem 50%. Brak czarnych pasów!

Pan & Scan w obrazach

Aby stworzyć efekt typu Ken Burns — zoom na detal obrazu — użyjemy klatek kluczowych Position i Scale. Ustaw głowicę odtwarzania w miejscu, gdzie ma zacząć się zoom, i kliknij ikonę Stop Watch dla Scale i Position.

Rysunek 33: Ustawiłem głowicę około 1 sekundę po wejściu obrazu i kliknąłem ikony stopera dla Position i Scale, aby ustawić pierwsze klatki kluczowe.

Gdy ustawisz klatki początkowe, przesuń głowicę tam, gdzie ma się zakończyć zoom, i dostosuj Scale i Position. U mnie było to około 3 sekundy od początku klipu.

Rysunek 34: Dostosuj Scale i Position, aby automatycznie ustawić nowe klatki kluczowe.

Rysunek 35: Po przeskalowaniu do 100% widzimy tylko fragment obrazu.

Po odtworzeniu sekwencji ruch będzie liniowy, czyli zacznie i skończy się gwałtownie, z równą prędkością. Nic w realnym świecie tak się nie porusza, więc żeby ruch był bardziej naturalny, użyjemy klatek Ease.

Zaznacz pierwsze dwie klatki kluczowe w panelu Effect Controls i wybierz Temporal Interpolation > Ease Out. Następnie zaznacz dwie ostatnie i wybierz Temporal Interpolation > Ease In. Spowoduje to, że ruch będzie przyspieszał, wychodząc z pierwszych klatek, i zwalniał, wchodząc w ostatnie.

Rysunek 36: Po zastosowaniu Ease do klatek kluczowych. Mają teraz kształt klepsydry zamiast domyślnego rombu.

Twórz presety

Jeśli masz kilka obrazów o podobnym rozmiarze (a jeśli użyłeś funkcji auto-scale w Photoshopie, jak wyjaśniono wcześniej, to tak jest), możesz zaoszczędzić dużo czasu, tworząc presety Zoom in i Zoom out. Zapisz swoje ulubione 8–10 animacji jako Effects Preset, jak pokazano wyżej, a dzięki szybkiemu przeciągnięciu i upuszczeniu będziesz bardzo blisko docelowego efektu.

Teraz użyj tej wiedzy

Wskazówki i techniki z tego artykułu to narzędzia, które mogą przyspieszyć montaż z użyciem obrazów statycznych, jednocześnie dając możliwie najlepszą jakość obrazu. Ale nawet po przeczytaniu tego tekstu bardzo łatwo znów wpaść w stare nawyki. Musisz oprzeć się robieniu rzeczy tak jak zawsze, inaczej nie zaoszczędzisz czasu ani nie uzyskasz lepszych rezultatów. Łamanie starych nawyków wymaga wysiłku, ale Twoje filmy na tym zyskają.

Możesz dalej uczyć się korzystania z Adobe Premiere Pro w naszym kursie Premiere Pro Quickstart.

Jarle Leirpoll

Jarle Leirpoll jest filmowcem z Norwegii i autorem książki The Cool Stuff in Premiere Pro. Prowadzi stronę PremierePro.net, na której udostępnia szablony motion graphics, presety i projekty szablonowe. Jarle szkolił pracowników w czołowych stacjach telewizyjnych i firmach produkcyjnych, takich jak Disney, BBC, NRK, DR, szwedzka TV4, Warner Bros, Discovery i wielu innych.

Powiązane wpisy

Wszyscy słyszeliśmy o Speed Ramping, ale jak skutecznie korzystać z tego narzędzia…

Trailery komediowe są bardzo przyjemne do montowania, ale jak montaż może sprawić, że trailer…

Witamy w kolejnym samouczku Film Editing Pro! W tym wpisie nasz trener, Leon, zamierza…