Ujęcia reakcji robią znacznie więcej niż tylko przekazują emocje

• 30 marca 2019

• Film Editing Pro

Jeśli szukasz naprawdę szybkiego sposobu, by przekazać element historii… użyj ujęcia reakcji. Tak, to może wydawać się oczywiste, ale czy wiesz, że robi ono znacznie więcej niż tylko pokazuje, co postać myśli lub czuje w związku z danym wydarzeniem?

Obejrzyj nasz krótki filmik z poradą montażową poniżej, aby dowiedzieć się, dlaczego ten pozornie prosty wybór montażowy jest dla twojego cięcia bardziej kluczowy, niż możesz przypuszczać!

Więc czym jest ujęcie reakcji?

Ujęcie reakcji to ujęcie, które odcina się od głównej sceny, aby pokazać reakcję postaci na to, co się dzieje. Zazwyczaj pokazuje ono wyraz twarzy postaci w bliskim planie lub ciasnym półzbliżeniu.

Ujęcia reakcji spełniają trzy podstawowe funkcje.

Funkcja 1: Sugerowanie, co widz sam powinien czuć

Po pierwsze, ujęcia reakcji sugerują, co widz sam powinien czuć – czy jest to strach, szok, pożądanie itp. To siła mimiki, która wywołuje w nas echo emocji pokazywanych na ekranie.

Wielokrotne ujęcia reakcji mogą wzmocnić dramat, komedię lub dowolny ton, jaki próbujesz przekazać. To filmowy odpowiednik chóru greckiego, komentującego zbiorowym głosem bieg akcji dramatycznej.

Funkcja 2: Dają widzowi moment na przetworzenie tego, co się dzieje

Ujęcia reakcji dają też widzowi chwilę na przetworzenie wydarzeń w momencie ich trwania. Gdyby materiał pokazywał tylko dwóch bokserów okładających się w ringu bez sporadycznych ujęć reakcji publiczności, widz szybko czułby się albo przytłoczony nieustanną akcją, albo po prostu na nią uodporniony.

Żadne z tych rozwiązań nie jest dobre. Dotyczy to komedii, horroru i praktycznie każdego innego gatunku, jaki przyjdzie ci do głowy.

Funkcja 3: Dają montażyście elastyczność i wybór

Wreszcie, ujęcia reakcji dają montażyście elastyczność i wybór. Załóżmy, że masz tylko dwa duble dialogu. Pierwsza połowa dobrze wypada w pierwszym dublu, a druga połowa – w drugim. Możesz uniknąć jump cutu, wstawiając między te dwa duble ujęcie reakcji.

Zobaczmy, jak to działa w praktyce. W filmie „Marsjanin” dyrektor NASA przekazuje ponure informacje o niebezpieczeństwie, w jakim znalazł się ich astronauta uwięziony na Marsie. Jedynie dwie kwestie mówione należą do dyrektora NASA (postać A) oraz szefa misji na Marsa (postać B). I obie kwestie pochodzą z tego samego ustawienia kamery.

Jak myślisz, jak zagrałaby ta scena, gdybyśmy przeszli bezpośrednio od kwestii postaci A do odpowiedzi postaci B?

To bardzo niezgrabne cięcie.

Oczywiście w wersji kinowej montażysta nigdy nie pociąłby tego w ten sposób. Gdyby kwestie obu postaci znalazły się w tym samym dublu, po prostu zostałby na tym samym ujęciu przez cały czas i pozwolił scenie rozegrać się w tempie, w jakim została nakręcona.

Ale jeśli chciano by skrócić scenę albo kwestie zostały zagrane w różnych dublach, trzeba byłoby zrobić odcięcie. Zwykle na ujęcie wstawki albo ujęcie reakcji.

Dodajmy więc z powrotem oryginalne ujęcie reakcji z wersji kinowej i zobaczmy, jak to zmienia sytuację.

Widzimy, że to oczywiście rozwiązuje problem jump cutu oraz daje widowni dodatkową wskazówkę emocjonalną, wzmacniając powagę sytuacji poprzez pokazanie zatroskanej reakcji innych postaci na słowa dyrektora.

Pomagając pchnąć historię w stronę, w którą chcesz ją poprowadzić, oraz wyciągając cię z kłopotliwych sytuacji montażowych, ujęcie reakcji śmiało można uznać za jedną z najpotężniejszych broni w arsenale montażysty.