Jak tworzyć mapy synchronizacji i sekwencje multicam w Premiere Pro

• 27 listopada 2017

• Brian Levin

Dziś mamy niezwykle przydatny tutorial montażowy od gościnnego autora Briana Levina. W tym artykule krok po kroku nauczysz się, jak stworzyć mapę synchronizacji audio/wideo oraz jak skonfigurować sekwencje multicam w Adobe Premiere Pro. Zaczynajmy.

Wchodzi Brian.

Jeśli montujesz cokolwiek w Premiere, bardzo możliwe, że musiałeś zsynchronizować dźwięk z obrazem. Być może masz już swoją ulubioną metodę, ale dziś chciałbym podzielić się moją.

Ale najpierw…

Do czego służy ten proces?

Mapa synchronizacji (sync map) to coś, co zazwyczaj tworzysz, jeśli pracujesz przy reality TV, dokumentach lub wydarzeniach na żywo. Jest dokładnie tym, na co wygląda – długą linią czasu zawierającą całe twoje audio i wideo w synchronizacji, jak mapa drogowa całego materiału.

Przykład mapy synchronizacji

Jako ktoś, kto montuje wiele projektów z wieloma kamerami i rejestratorami dźwięku, które nieustannie startują i zatrzymują się bez klapsów, mapa synchronizacji jest dla mnie bardzo przydatna, bo pozwala położyć wszystko na jednej osi czasu i zorientować się, co dzieje się w materiale i kiedy się dzieje.

Mapa synchronizacji to świetny punkt wyjścia, jeśli potrzebujesz stworzyć jedną, bardzo rozbudowaną sekwencję multicam, na której będziesz montować.

Sekwencje multicam

Pewnie zastanawiasz się, dlaczego proponuję tworzenie sekwencji multicam zamiast łączonych klipów (Merged Clips) lub zupełnie nowych mediów. Najpierw więc wyjaśnię, czym jest sekwencja multicam, jeśli nie do końca ją znasz.

Sekwencja multicam działa podobnie do nowej sekwencji (timeline), z tą różnicą, że jej domyślnym ustawieniem jest włączony tryb multicam, gdy wrzucasz ją do swojej sekwencji montażowej. Poza tym wygląda, zachowuje się i działa bardzo podobnie do sekwencji, którą tworzysz ręcznie.

Sekwencję multicam można stworzyć na kilka różnych sposobów, które omówimy poniżej. Najważniejsze jest to, że sekwencja multicam zachowuje metadane oryginalnego materiału po utworzeniu klipu multicam, podczas gdy merged clip usuwa niektóre metadane, które mogą okazać się przydatne później w procesie montażu.

Kolejna zaleta pracy z sekwencjami multicam jest taka, że możesz mieć kilka strumieni wideo w jednej sekwencji. To świetne rozwiązanie, jeśli kręcisz film i masz 2 lub więcej kamer nagrywających jednocześnie, albo jeśli robisz coś w rodzaju wydarzenia na żywo lub programu typu reality, gdzie kilka kamer często startuje i zatrzymuje nagrywanie.

Tworzenie pojedynczych sekwencji multicam jest podstawą startu montażu – buduje mocny fundament organizacyjny, na którym możesz pracować, i sprawia, że proces montażu staje się łatwiejszy, płynniejszy i bardziej efektywny.

Zacznijmy więc od tego, jak wszystko połączyć.

Scenariusz 1 – Materiał wideo i audio z pasującym kodem czasowym

Jeśli montujesz film (pełnometrażowy lub krótki), niektóre dokumenty albo reality, może się zdarzyć, że kamery używane na planie (np. Arri Alexa) mają kod czasowy zgodny z dokładnym kodem czasowym plików audio.

To najlepszy możliwy scenariusz. Nie tylko sprawia, że synchronizacja jest łatwa i dokładna, ale też oszczędza ci czas, bo nie musisz synchronizować ręcznie ani szukać odpowiedniego dźwięku do odpowiedniego ujęcia.

Mapa synchronizacji w scenariuszu nr 1

To jeden z nielicznych przypadków, kiedy nie robię mapy synchronizacji dla materiału. Ponieważ wideo i audio będą miały dokładnie ten sam kod czasowy, synchronizacja może odbywać się w binach, a niekoniecznie na osi czasu.

To kwestia osobistych preferencji i jako asystent lub montażysta możesz woleć inną metodę. W tym przypadku przeskakuję od razu do tworzenia sekwencji multicam z klipów do celów logowania.

Konfigurowanie sekwencji multicam

Dzięki mojemu przyjacielowi Timowi Troyowi ( http://www.imdb.com/name/nm1873073/ ) i jego krótkometrażowemu filmowi Ding Dong ( https://www.facebook.com/DingDongMovie/ ) mam dwa klipy, które wykorzystam jako przykłady.

Na tym filmie mieliśmy smart klaps z wyświetlanym kodem czasowym i mogliśmy też zjamować timecode z kamerą. Jeśli jednak chcesz użyć tej metody synchronizacji audio z wideo, masz smart klaps, ale nie udało się zjamować kodu czasowego audio z kamerą, możesz zmienić kod czasowy poszczególnych klipów.

Aby zmienić timecode klipu, kliknij klip prawym przyciskiem i wybierz Modify – Timecode.

Rysunek 01: Zmiana kodu czasowego klipu w binie

Za pomocą opcji w tym oknie możesz zmienić kod czasowy klipu w binie.

Rysunek 02: Korzystanie z okna modyfikacji kodu czasowego, by zmienić timecode klipu

Po prostu wpisz nowy kod czasowy i upewnij się, że używasz właściwego formatu wyświetlania czasu, zgodnego z kamerą i systemami nagrywania audio. W tym przypadku pracowaliśmy w 23,976 kl/s.

Dla uproszczenia robię to tylko na dwóch klipach. Teraz z powrotem w binach mam swoje klipy i pliki audio, tak jak poniżej:

Rysunek 03: Klipy audio i wideo w binach, gotowe do synchronizacji

Celem jest połączenie tych klipów audio z odpowiednimi klipami wideo na podstawie kodu czasowego i niczego więcej. W tym celu zaznaczam klipy wideo, a potem zaznaczam też klipy audio.

Rysunek 04: Zaznacz klipy audio i wideo do synchronizacji

Klikam prawym przyciskiem i wybieram Create Multi-Camera Source Sequence.

Rysunek 05: Z menu wybierz „Create Multi-Camera Source Sequence”

Pojawi się to okno dialogowe.

Rysunek 06: Okno dialogowe „Create Multi-Camera Source Sequence” ustawione na użycie Timecode

Tutaj chcemy wybrać Timecode jako punkt synchronizacji.

Na górze okna możesz określić, jak chcesz nazwać klipy. W tym przypadku możemy zmienić Video Clip Name na Audio Clip Name, ponieważ klipy audio mają już nazwy zawierające scenę, ujęcie i dubel. Ja jednak wolę nazywać klipy samodzielnie, więc mogę zostawić to ustawienie bez zmian.

Pod Timecode, jeśli zaznaczysz Create single multicam source sequence, w praktyce rozłożysz wszystkie klipy wideo i wszystkie klipy audio na jednej osi czasu. Może to być przydatne, jeśli chcesz później zrobić stringout, ale w tym przypadku chcemy mieć pojedyncze klipy w binie, z których będziemy montować, więc zostawiamy to odznaczone.

W tym oknie zazwyczaj zostawiam też odznaczone „Move source clips to Processed Clips bin”, ponieważ wolę sam później przenieść klipy do folderu „ukończone”, natomiast możesz tę opcję włączyć, jeśli chcesz, aby Premiere automatycznie organizował zsynchronizowane klipy.

Po kliknięciu OK operacja może potrwać kilka sekund i otrzymujemy nowe klipy multicam w binach.

Rysunek 07: Nowe klipy multicam w binach

Możesz teraz zacząć je opisywać i organizować do montażu. W sekwencji będą wyglądać tak:

Rysunek 08: Klipy multicam wcięte do sekwencji

Zawsze możesz dopasować timing audio wewnątrz sekwencji multicam, jeśli czujesz, że dźwięk się nie zgrywa. Czasem kamera lub rejestrator audio nie trzyma synchronu przez cały dzień zdjęciowy i może pojawić się delikatne „pływanie” czasu.

Jeśli chcesz bardzo precyzyjnie korygować audio w multicamie, możesz zmienić sposób wyświetlania sekwencji, przełączając się z timecode na Audio Time Units.

Aby je włączyć, użyj ikony trzech kresek obok nazwy sekwencji i zaznacz Show Audio Time Units.

Rysunek 09: Użyj menu hamburgerowego na zakładce sekwencji, aby włączyć Audio Time Units

Dzięki temu możesz przybliżyć oś czasu znacznie bardziej niż do pojedynczej klatki, aby dokładniej przesuwać i dopasowywać audio do synchronu.

Możliwe, że materiał z planu nie miał takiego szczęścia, by mieć podany kod czasowy do kamery lub smart klaps. W takim wypadku scenariusz 2 będzie najlepszym rozwiązaniem do synchronizacji materiału.

Scenariusz 2 – Materiał z klapsem, ale bez pasującego kodu czasowego

Jednym z częstszych scenariuszy, na jakie trafiam, jest sytuacja, gdy mam pliki wideo i audio, ale nie miały one wspólnego timecode podczas zdjęć. Przyczyn może być wiele: kamera nie obsługuje jamowania timecode, dźwiękowiec tego nie skonfigurował albo sprzęt po prostu nie działał poprawnie.

Cokolwiek było powodem, oznacza to, że jednym z niewielu sposobów na zsynchronizowanie materiału wideo i audio jest wykorzystanie wizualnego klapsa. Może mieć on różną formę – od eleganckiego klapsa z wyświetlanym kodem czasowym po zwykłe klaśnięcie dłonią.

Mapa synchronizacji w scenariuszu nr 2

Dla mnie mapa synchronizacji w tym scenariuszu jest przydatna tylko wtedy, gdy synchronizuję kilka kamer i źródeł dźwięku jednocześnie. Najczęściej dzieje się tak przy dokumentach, gdzie 2 lub więcej operatorów startuje i zatrzymuje swoje kamery, podczas gdy dźwiękowiec ma nagranie audio puszczone w sposób ciągły.

W tym przykładzie skupię się na filmie fabularnym, w którym do kamery nie był podawany żaden dźwięk i nie nagrywano też scratch tracku z wbudowanego mikrofonu. Jedyne, na czym mogę się oprzeć, to klaps.

(Zastrzeżenia: żeby łatwiej to wyjaśnić, zademonstruję wszystko na 3 klipach, ale w realnej sytuacji możesz mieć do przejrzenia setki lub tysiące ujęć. Pominę też w tym artykule szczegółową rozmowę o organizacji materiału, skupiam się wyłącznie na synchronizacji – to osobny, obszerny temat.)

Dzięki mojemu przyjacielowi Jackowi Marchettiemu (http://www.imdb.com/name/nm5189782/?ref_=nv_sr_1) i jego filmowi Compatibility (http://compatibility.io/) mogę użyć jego materiału wideo i audio w tym przykładzie.

Metoda 1 – Synchronizacja w binach

W tej metodzie nie musisz tworzyć mapy synchronizacji, wszystkie działania wykonasz za pomocą punktów wejścia (In Point) na klipach w binach.

Robię to, wchodząc w każdy klip i znajdując moment, w którym następuje klaśnięcie klapsa.

WIDEO: Znalezienie momentu klaśnięcia klapsa w każdym klipie (:25)

Przechodzę w ten sposób przez wszystkie klipy wideo w binach.

Potem robię to samo dla wszystkich klipów audio. Zwykle da się to zrobić na oko, ale czasem trzeba posłuchać klipu, by ustalić, który dźwięk jest faktycznie klaśnięciem. W tym scenariuszu raczej będziemy mieli szczęście.

WIDEO: Synchronizowanie audio w binach (:26)

To świetna baza wyjściowa, bo prowadzi bezpośrednio do…

Metoda 2 – Synchronizacja na osi czasu

Żeby stworzyć mapę synchronizacji, układam pliki wideo w nowej sekwencji. Na szczęście zaznaczyliśmy już punkt In w tych klipach dokładnie w miejscu klaśnięcia klapsa.

Rysunek 10: Klipy wideo na osi czasu, gdzie punkt wejścia każdego klipu jest na klaśnięciu klapsa

Następnie pod tymi klipami wideo układam odpowiadające im klipy audio, dla których również zaznaczyliśmy punkt In.

Rysunek 11: Wideo i audio wyrównane w synchronizacji według punktów wejścia na osi czasu

Z własnej preferencji przycinam audio do miejsca, w którym kończy się wideo, tak:

Rysunek 12: Przycięte klipy na osi czasu

Teraz czas, aby…

Utworzyć sekwencje multicam

Jak widzieliśmy wyżej, są na to dwie metody. Pierwsza to użycie punktu In wideo i punktu In audio i połączenie ich w binach. Druga to zrobienie tego na osi czasu.

Zwykle synchronizuję z poziomu binów, jeśli wiem, że wszystko bardzo ładnie się układa – wideo nad audio, pojedyncze ujęcia porozdzielane, wszystko równo dopasowane. Jeśli tak nie jest, synchronizuję z osi czasu, gdzie mogę naocznie zobaczyć, które wideo ma trafić do którego audio.

(Przypomnienie: to tylko przykład, bardzo możliwe, że twoja synchronizacja nie będzie wyglądała tak samo, bo będziesz pracować na innych materiałach, innym audio i zupełnie innym projekcie).

Metoda 1 – Synchronizacja w binach

Jak widziałeś wyżej, ustawiliśmy punkt In zarówno dla wideo, jak i dla audio. Teraz możemy zaznaczyć właściwy klip wideo i właściwy klip audio razem.

Rysunek 13: Zaznacz dwa klipy w binach, które chcesz zsynchronizować

Klikamy prawym przyciskiem i wybieramy Create Multi-Camera Source Sequence.

Rysunek 14: Z menu wybierz „Create Multi-Camera Source Sequence”

W oknie dialogowym jest kilka ustawień, ale w tym przypadku chcemy połączyć te dwa klipy poprzez ich punkty In.

Rysunek 15: Okno „Create Multi-Camera Source Sequence” ustawione na użycie In Points

Kilka ustawień, na które zwracam tu uwagę:

• Na górze zmieniłem schemat nazewnictwa na Custom – chcę nazwać nową sekwencję w formacie, który wolę, gdy montuję.

• Sequence preset jest ustawione na Automatic, choć możesz przygotować własny preset sekwencji albo użyć istniejącego. W tym przypadku cały mój materiał to 1920×1080, 23,976 kl/s, ProRes, więc ustawienie Automatic będzie w porządku.

• Odznaczyłem „Move source clips to Processed Clips bin”, bo mam własny system organizacji, nieco inny niż domyślny w Premiere.

Jeśli natomiast stworzyłeś mapę synchronizacji na osi czasu, będziesz chciał użyć…

Metoda 2 – Łączenie klipów na osi czasu

Ta metoda świetnie się sprawdzi, jeśli chcesz stworzyć niezależne klipy z już zsynchronizowanych wideo i audio umieszczonych na osi czasu. Oto, jak to robię.

Zanim zaczniesz, usuń puste ścieżki audio i wideo, żeby oś czasu wyglądała tak:

Rysunek 16: Oś czasu ze wszystkimi dodatkowymi warstwami wideo i audio usuniętymi

Zacznij od zaznaczenia wideo i audio myszą.

Rysunek 17: Zaznacz odpowiednie warstwy wideo i audio razem

Kliknij prawym przyciskiem (lub użyj skrótu) i wybierz Make Subsequence.

Rysunek 18: Kliknij prawym i wybierz „Make Subsequence”

Powstanie nowa sekwencja w binie.

Rysunek 19: Nowa sekwencja utworzona w binach

Możesz teraz nazwać tę sekwencję, jak chcesz – ja nazwę swoją „04 – 01”, bo lubię widzieć w binach scenę, ujęcie i dubel w takiej postaci.

(Uwagi o ścieżkach audio i wideo: subsekwencja przejmuje właściwości sekwencji, z której została utworzona. Jeśli pracujesz z jedną kamerą, powinieneś mieć tylko jedną ścieżkę wideo; jeśli masz dwa kanały audio, sekwencja powinna mieć dwa kanały, z lewym panoramowanym na lewo, prawym na prawo. Istnieją bardziej złożone konfiguracje dźwięku – na moich zrzutach widać 6 kanałów – ale mapowanie kanałów audio to złożony temat na osobny artykuł).

Teraz możesz używać tych subsekwencji do montażu filmu. W środku znajduje się oryginalny klip, z zachowanymi wszystkimi metadanymi, które później możesz przekazać kolorystom lub twórcom efektów wizualnych.

Możesz organizować klipy, jak chcesz, ale nie możesz usuwać oryginalnych mediów – przenieś je do binu, gdzie będą mogły bezpiecznie „żyć” i zostać przywołane w razie potrzeby.

Scenariusz 3 – Używanie „Synchronize” do dopasowania scratch tracku z nagranym audio

Jest jeszcze jeden scenariusz, z którym bardzo często mam do czynienia – dokumenty, eventy i reality. Tutaj mapa synchronizacji jest przydatna bardziej niż kiedykolwiek i tu właśnie trzeba podjąć kreatywne decyzje techniczne dotyczące najlepszego sposobu organizacji i ułożenia materiału.

Tworzenie mapy synchronizacji

Najpierw spójrzmy na gotową mapę synchronizacji, żebyś miał wyobrażenie, o czym mówię.

Rysunek 20: Złożona mapa synchronizacji w pełni zbudowana

Ta ukończona mapa synchronizacji została zbudowana za pomocą narzędzia synchronize audio w Premiere. Narzędzie „słucha” dwóch ścieżek audio i stara się dopasować je do siebie na podstawie kształtu fali. To świetne rozwiązanie, jeśli nie masz klapsa ani żadnego wyraźnego wskaźnika, kiedy ujęcie powinno się zacząć lub skończyć. To także świetne wyjście, jeśli masz np. kamerę GoPro, która nagrywała non stop, ale nie została uruchomiona lub zatrzymana w tym samym momencie co inne kamery – jak widać na mapie powyżej.

Musimy zbudować tę mapę po to, abym mógł wprowadzić ten materiał do sekwencji montażowej jako źródłową sekwencję multicam i zbudować z niego stringout.

Tak zaczynam pracę nad tworzeniem takiej mapy…

WIDEO: Prezentacja kroków #1 – 4 (10:26)

UWAGA: To wideo pokazuje proces (kroki 1–4), aby pomóc zrozumieć workflow. Poniżej znajdziesz szczegółowe opisy i zrzuty ekranu każdego kroku.

Krok 1: Zidentyfikuj główną kamerę

Najpierw w materiale musisz ustalić, która kamera jest kamerą główną. To będzie kamera, którą położysz na pierwszej warstwie nowej sekwencji. W tym przykładzie miałem cztery kamery: dwie główne DSLR i dwie dodatkowe GoPro. Nadałem nazwy wszystkim klipom i uporządkowałem je.

Rysunek 21: Bin z materiałem i jego zawartość

Następnie wrzuciłem A-Cam do nowej sekwencji na pierwszej ścieżce wideo.

Rysunek 22: Materiał z kamery A na osi czasu na V1, ułożony w kolejności klipów

Widzisz, że skonfigurowałem sekwencję na cztery ścieżki wideo i cztery ścieżki audio – w takim układzie będziemy pracować nad tą mapą.

Krok 2: Synchronizacja drugiej kamery

Następny krok to wprowadzenie drugiej kamery i umieszczenie jej wideo na ścieżce 2, a audio na ścieżce 2.

Rysunek 23: Materiał z kamery B umieszczony z tyłu sekwencji na V2, ułożony w kolejności klipów

Teraz zaczniemy dopasowywać ujęcia z kamery A do ujęć z kamery B, korzystając z audio i synchronizując kształty fal.

(Uwaga: to nie zawsze działa. W tym przykładzie zadziała, ale miałem mnóstwo klipów, których w ten sposób nie dało się zsynchronizować. W takich przypadkach szukam wyraźnych wskazówek wizualnych – szybkiego ruchu ręką, momentu styku dwóch obiektów – które można zwykle dopasować „na oko” i do dokładnej klatki).

Zaznaczam pierwsze ujęcie z kamery A.

Rysunek 24: Zaznacz pierwsze ujęcie z kamery A

Następnie, trzymając SHIFT, zaznaczam pierwsze ujęcie z kamery B.

Rysunek 25: Dodatkowo zaznacz pierwsze ujęcie z kamery B

Z zaznaczonymi dwoma ujęciami klikam prawym przyciskiem (lub używam skrótu) i wybieram Synchronize.

Rysunek 26: Kliknij prawym i wybierz „Synchronize”

Pojawia się to okno dialogowe.

Rysunek 27: Okno dialogowe „Synchronize Clips”

Chcesz wybrać Audio. W polu, które pyta o track channel, chodzi o to, że narzędzie będzie szukało synchronu względem tej ścieżki jako źródła głównego. Możesz kazać mu synchronizować względem dowolnie wybranej ścieżki albo wybrać mix down, wtedy „posłucha” miksu obu źródeł i określi najlepsze dopasowanie.

Zmiana opcji track channel nie raz uratowała mnie, gdy Premiere miał problem ze zsynchronizowaniem dwóch klipów audio. Zobaczysz pasek postępu:

Rysunek 28: Pasek postępu synchronizacji długich klipów

Jeśli wszystko poszło dobrze, będziesz mieć teraz dwa klipy w synchronizacji.

Rysunek 29: Pierwszy klip z kamery A i pierwszy klip z kamery B w synchronizacji

Kolejny fragment jest bardzo ważny – zobacz, gdzie te klipy znajdują się na osi czasu.

Rysunek 30: Kolejność klipów na osi czasu decyduje, który klip zostanie przesunięty podczas synchronizacji

Widzisz, że pierwszy klip z kamery A został przesunięty dalej w osi czasu, by spotkać się z pierwszym klipem z kamery B. To normalne zachowanie tej techniki – klip znajdujący się WCZEŚNIEJ na osi czasu zostanie przesunięty, aby spotkać się z klipem znajdującym się PÓŹNIEJ.

Mając to na uwadze, możemy lepiej zorganizować sekwencję.

Krok 3: Organizowanie przebiegu synchronizacji

Najpierw chcemy się upewnić, że w pierwszym klipie z A nie ma już nic, co powinno zostać zsynchronizowane z kolejnym klipem z B. W tym celu tnę klip A w miejscu, gdzie kończy się pierwszy klip z B:

Rysunek 31: Zrób cięcie na klipie z A w miejscu, gdzie kończy się pierwszy klip z B

Następnie zaznaczam wszystkie klipy na prawo od tego cięcia i przesuwam je dalej w czasie.

Rysunek 32: Przesuń wszystkie klipy na prawo od cięcia w przód na osi czasu

Teraz spróbuję zsynchronizować resztę klipu A z kolejnym klipem B. Po wykonaniu tej operacji otrzymuję:

Rysunek 33: Ogon klipu A zsynchronizowany z następnym klipem B – oto rezultat

Oznacza to, że kamera B nie przestawała nagrywać, a ten klip pojawia się natychmiast po poprzednim klipie z B.

Zamykam więc tę przerwę i przesuwam kolejną grupę klipów z B dalej w czasie.

Rysunek 34: Zamknij przerwę między pierwszą grupą klipów i kontynuuj synchronizację z kolejną parą klipów

Teraz czas połączyć kolejne ujęcie z kamery A z tym ciągiem.

Tak jak wcześniej, biorę następny klip z A i kolejny dostępny klip z B, a następnie uruchamiam polecenie Synchronize. Otrzymuję:

Rysunek 35: Kolejna grupa klipów zsynchronizowana na osi czasu

Teraz wszystko powinno stawać się coraz bardziej logiczne, kiedy zaczynamy układać tę „układankę” klipów i czasu.

Chcemy, żeby wszystko było ze sobą w czasie, więc musimy sprawdzić, czy początek drugiego klipu z A pasuje pod koniec drugiego klipu z B.

Robię tu cięcie, aby oddzielić część klipu, którą chcę przesunąć. Ponieważ klip z B pojawia się wcześniej na osi czasu, tnę właśnie jego:

Rysunek 36: Zrób cięcie na klipie z B w miejscu, gdzie kończy się klip z A

Następnie zaznaczam klip z B i klip z A i uruchamiam Synchronize. Rezultat:

Rysunek 37: Zsynchronizuj końcówkę klipu z B z kolejnym klipem z A na osi czasu – oto rezultat

Ponieważ wiemy, że ten klip z B powinien stykać się z poprzednim, zamykamy tę przerwę.

Rysunek 38: Zamknij przerwę

Wygląda na to, że kamera B nadal nagrywała, podczas gdy kamera A na chwilę przestała, a potem znów zaczęła nagrywać, zostawiając lukę w czasie, kiedy A nie rejestrowała.

Rozciągnę resztę sekwencji w ten sposób, aż wyrównam wszystkie ujęcia z kamery A z kamerą B, ostrożnie dzieląc klipy i…

Krok 4: Synchronizacja trzeciej kamery i dalszych

Kiedy druga kamera jest już zsynchronizowana z pierwszą, jak tutaj:

Rysunek 39: Oś czasu po zsynchronizowaniu wszystkich klipów A z klipami B

Czas wprowadzić trzecią kamerę – GoPro. Przesuwam więc całą mapę w tył na osi czasu i umieszczam klipy z GoPro na początku. Wolę przesuwać klipy z GoPro w stronę gotowej mapy, niż przesuwać pojedyncze klipy, które są już ze sobą zsynchronizowane, aby dopasować jedną kamerę GoPro.

Tak to wygląda:

Rysunek 40: Dodanie klipów z kamery C na V3 na osi czasu

Teraz po prostu powtarzamy te same kroki co wcześniej, dbając o to, by klip, który chcemy zsynchronizować, znajdował się wcześniej na osi czasu niż jakakolwiek część mapy, z którą go łączymy – tak, by nie poprzestawiać klipów już będących w synchronizacji.

To zestaw klipów, które zdecydowałem się zsynchronizować:

Rysunek 41: Zaznacz pierwszy klip z C i pierwszy klip z A, a następnie wybierz „Synchronize”

A oto wynik:

Rysunek 42: Klip z C został przesunięty, by spotkać się z klipem z A na osi czasu

Miejmy nadzieję, że reszta klipów tak samo łatwo zsynchronizuje się z kamerą A.

Rysunek 43: Wszystkie klipy z C wyrównane do klipów z A

Mamy szczęście.

Krok 5: Powtarzanie dla kolejnych kamer

W tym przypadku mam łącznie cztery kamery do zsynchronizowania. Biorę więc czwartą kamerę – kolejne GoPro – i kontynuuję tę samą procedurę, tym razem korzystając z czwartej ścieżki wideo i audio, nadal synchronizując względem klipów z kamery A.

Kilka obrazków dla przypomnienia:

Rysunek 44: Dodanie klipów z kamery D na V4 na osi czasu

Rysunek 45: Zaznacz pierwszy klip z D i pierwszy klip z A, a następnie wybierz „Synchronize”

Rysunek 46: Klip z D został przesunięty, by spotkać się z klipem z A na osi czasu

Rysunek 47: Kontynuuj proces z kolejnym klipem D i kolejnym klipem A

I wreszcie – gotowa mapa synchronizacji.

Rysunek 48: Ukończona mapa synchronizacji, wszystkie cztery kamery

Krok 6: Konfigurowanie klipów multicam

W tym przypadku nie będę tworzył serii pojedynczych klipów multicam, ponieważ cała mapa synchronizacji jest de facto moim źródłem.

Taka mapa synchronizacji może dotyczyć różnych zakresów materiału. Niektórzy montażyści wolą w ten sposób opracowywać materiał z jednego dnia zdjęciowego, inni robią to scena po scenie. To od ciebie zależy, jak zorganizujesz klipy.

Materiał w tym scenariuszu pochodzi od znajomego, który robi społeczne eksperymenty wideo na YouTube i zawiera cały dzień zdjęciowy. Zbudowanie takiej mapy jest dla mnie przydatne, bo mogę wziąć sekwencję multicam, położyć ją w sekwencji montażowej i zacząć ciąć na „selecty”, które potem ułożę w stringout i uporządkuję. Tak samo postępuję przy każdym projekcie z wywiadami, zwłaszcza gdy wywiady są kręcone wieloma kamerami.

Kiedy mamy już mapę synchronizacji, możemy użyć sekwencji, w której jest zawarta, i przeciągnąć tę sekwencję do sekwencji montażowej, tak:

Rysunek 49: Sekwencję z mapą synchronizacji można przenieść do sekwencji montażowej

Aby zamienić ją w sekwencję multicam, użyj tej opcji menu:

Rysunek 50: Kliknij prawym i wybierz „Multi-Camera” – „Enable”, aby utworzyć klip multicam z tej sekwencji

I to wszystko – twoja sekwencja jest teraz skonfigurowana jako sekwencja multicam.

(Uwaga: przypomnienie, że ten tutorial dotyczył tworzenia dobrej mapy synchronizacji i budowania na jej podstawie sekwencji źródłowej multicam. Nie wchodziłem w szczegóły dotyczące właściwego mapowania kanałów audio.)