Wprowadzenie/porównanie głównych programów do postprodukcji filmowej. Jak wybrać jako początkujący? Co oznaczają presety/szablony/LUT-y?

Oprogramowania do postprodukcji filmowej jest bardzo dużo. Jeśli dopiero wchodzisz w ten obszar, ten tekst pomoże ci szybko złapać kierunek i znaleźć program, który będzie dla ciebie odpowiedni.

Niezależnie od tego, jak długi jest film, na najbardziej podstawowym poziomie wszystko kręci się wokół czterech głównych modułów: „montaż, efekty specjalne, dźwięk, korekcja barwna”. Poniższa tabela (w oryginalnym materiale) porządkuje główne programy i pomoże ci zbudować ogólny obraz.

W ostatnich latach, wraz z wybuchem popularności krótkich form wideo i nowych mediów, bardzo mocno wybił się Jianying (剪映). Trzeba jednak zauważyć, że jego nacisk położony jest na produkcję krótkich filmów i shortów – świetnie radzi sobie z efektownymi, „internetowymi” oprawami i efektami typowymi dla vlogów czy programów rozrywkowych. Przy pracy nad długimi formami nie może jednak konkurować z PR, FCPX, DaVinci ani AVID-em. Z tego grona AVID to z kolei profesjonalny program montażowy wyspecjalizowany w filmach i serialach telewizyjnych, dlatego wśród szerokiej grupy użytkowników nie jest aż tak popularny.

Podsumowując: obecnie w obszarze postprodukcji najbardziej mainstreamowym wyborem są: PR, FCPX oraz DaVinci (DaVinci choć wywodzi się głównie z korekcji barwnej, w ostatnich latach intensywnie rozwija moduł montażowy i jego wydajność w tym zakresie może już rywalizować z pozostałymi dwoma). W skrócie: te trzy programy bez problemu obsłużą zarówno długie formy (wiele filmów kinowych i seriali internetowych powstaje właśnie na nich), jak i krótkie filmy.

Biorąc pod uwagę liczne etapy postprodukcji – po montażu potrzebny jest dźwięk, korekcja barwna, efekty itp. – w ujęciu całościowym Adobe Premiere Pro jest świetnym punktem wejścia. Jego wartość wynika nie tylko z własnych funkcji, lecz przede wszystkim z roli „centralnego węzła współpracy” w ekosystemie Adobe Creative Cloud.

PR jest produktem firmy Adobe. Może bezpośrednio współpracować z innymi programami tej firmy – PS, AE, AU itp. – w ramach tej samej wersji. Oznacza to, że gdy chcesz obrobić materiał (np. usunąć szumy, dodać efekty specjalne), możesz przekleić go bezpośrednio do innego programu Adobe, bez wcześniejszego eksportu. Już samo to ogromnie zwiększa wydajność pracy.

Przepływ pracy oparty na PR jako rdzeniu

Po ukończeniu montażu wstępnego w PR możesz płynnie wywoływać profesjonalne narzędzia z pakietu Adobe do dalszej, precyzyjnej obróbki.

Rozszerzanie możliwości PR za pomocą elementów pomocniczych

Dzięki ogromnej bazie użytkowników PR doczekał się bogatego ekosystemu zasobów zewnętrznych, które mogą w znacznym stopniu podnieść efektywność pracy i poziom kreatywny.

Jak zacząć naukę

• Jeśli dopiero zaczynasz: zacznij od kombinacji PR + AU. Skup się na opowiedzeniu historii (montaż) i dobrym opracowaniu dźwięku (audio) – to absolutna podstawa.

• Jeśli chcesz poprawić warstwę wizualną: po opanowaniu podstaw PR zacznij uczyć się AE. Najpierw zajmij się grafiką ruchomą i animacją tekstu, a następnie stopniowo przechodź do compositingu i efektów specjalnych.

• Jeśli interesuje cię filmowa kolorystyka: po opanowaniu procesu montażu możesz zagłębić się w naukę DaVinci.

Podsumowując: nie ma programów „dobrych” lub „złych”, jest tylko wybór odpowiedni dla ciebie. Niektórzy kochają system macOS od Apple i montują wyłącznie w FCPX. Inni są przyzwyczajeni do systemu Windows i konsekwentnie używają PR. Logika działania programów montażowych jest jednak w gruncie rzeczy niezmienna.

Program jest mniej ważny. Najważniejsze zawsze jest myślenie.