Selma Schoonmaker's montagestijl en samenwerking met Scorsese
Thelma Schoonmakers montagestijl en haar samenwerking met Scorsese Oorspronkelijke tekst van: https://www.studiobinder.com/blog/thelma-schoonmaker-editing-style/ Filmmontage is een ondergewaardeerde kunstvorm en wordt vaak onderschat
Thelma Schoonmaker’s montagestijl en samenwerking met Scorsese
Oorspronkelijke tekst: https://www.studiobinder.com/blog/thelma-schoonmaker-editing-style/
Filmmontage is een ondergewaardeerde kunstvorm, en wordt vaak niet op waarde geschat. Montage is de ruggengraat van filmmaken – het vereist enorm veel werk en toewijding aan het vak, inclusief het ontwikkelen van een eigen, unieke montagestijl én het durven breken van regels. Laten we kijken naar Thelma Schoonmaker, een van de meest succesvolle en beroemdste filmmontageurs in Hollywood, en ontdekken wat haar tot een van de grootste namen in de industrie maakt. In dit artikel bekijken we Thelma Schoonmakers achtergrond, haar unieke montagestijl, en natuurlijk haar decennialange samenwerking met filmmaker en filmentechnische pionier Martin Scorsese.

Hoe Thelma in de montage terechtkwam
Schoonmaker is bekend door haar werk aan films als Raging Bull, The Aviator, The Irishman, The Departed, The Wolf of Wall Street en vele andere titels die je waarschijnlijk graag ziet. Laten we kijken naar Schoonmakers leven vóór ze de op één na meest genomineerde editor in de Oscar‑geschiedenis werd.
Thelma werd geboren in Algerije, als kind van Amerikaanse expats, maar bracht haar vroege jeugd door op Aruba. Pas op haar vijftiende verhuisde ze met haar familie naar de Verenigde Staten om daar haar opleiding voort te zetten. Opmerkelijk genoeg was filmmontage niet haar eerste passie. Ze studeerde politicologie en internationale diplomatie aan Cornell University.
Het was pas tijdens een graduate‑programma “primitive art” aan Columbia University dat ze al snel de weg insloeg naar haar latere status als bekroond montage‑talent.
Hoewel Schoonmaker niet begon op een filmacademie, vond ze haar passie vrij snel. Tijdens haar studie zag ze in The New York Times een advertentie voor een baan als assistent‑editor. Ze solliciteerde, kreeg de functie, ontdekte dat het werk fascinerend was en schreef zich vervolgens in voor een cursus filmmontage aan de New York University.
In de filmwereld is je netwerk cruciaal voor succes, en dat was bij Schoonmaker niet anders. In de cursus aan NYU ontmoette ze een jonge filmmaker, Martin Scorsese, die haar vroeg de montageproblemen van zijn eerste film op te lossen. De twee zouden vervolgens samenwerken aan 23 speelfilms (en het aantal blijft groeien).
Schoonmaker en Scorsese staan bekend om hun gebruik van improvisatie, en Schoonmaker zegt dat ze daar dol op is. Denk bijvoorbeeld aan de sleutelscène in The Departed waarin Jack Nicholson een pistool trekt en richt op Leonardo DiCaprio zodra hij ontdekt dat hij een undercoveragent is. Die scène was volledig geïmproviseerd, en Leonardo’s reactie is volledig oprecht, op het moment zelf!
Ik hou van het monteren van improvisaties, omdat het voelt alsof je een puzzel in elkaar legt – zo voelt het om met geïmproviseerde scènes te werken. Je moet een manier vinden om de scène dramatisch te laten werken, en ik vind het heerlijk om dat te doen. — Thelma Schoonmaker

Samenwerking met Martin Scorsese
Veel succesvolle mensen zeggen dat samenwerking een sleutelfactor is voor succes; dat geldt ook voor Schoonmaker en Scorsese, die samen talloze bekroonde films maakten, waaronder de drieënhalf uur durende The Irishman.
Schoonmaker is tijdens haar hele succesverhaal bescheiden gebleven en benadrukt steeds weer het belang van samenwerking, teamwerk en het waarmaken van de visie van de regisseur. Schoonmakers montagetechniek, gecombineerd met Scorsese’s regiestijl, heeft geleid tot een van de beste combinaties in de filmgeschiedenis.
Filmmontage is allesbehalve eenvoudig. Schoonmaker en Scorsese besteedden eindeloos veel tijd aan het creëren van epische filmbeelden voor films als Raging Bull, dat uiteindelijk werd verkozen tot een van de beste films van de jaren tachtig. Voor de montage van die film ontving Schoonmaker haar eerste Oscar.
De film was zo succesvol, en hun samenwerking werkte zo goed, dat zij vervolgens elke verhalende film monteerde die Scorsese sindsdien regisseerde.
Een herkenbaar kenmerk van Thelma Schoonmakers montage is haar vermogen om improvisatie te integreren, zoals te zien is in films als Raging Bull en The Wolf of Wall Street. Schoonmaker zegt dat juist haar werk aan documentaires haar getraind heeft in het monteren van geïmproviseerde filmfragmenten. De samenwerking met Scorsese is pure co‑creatie. Hoewel het zijn visie is, vertrouwt hij op haar om die te helpen realiseren. Dat is de kern van de relatie tussen regisseur en editor: communicatie.

Thelma Schoonmakers montagestijl
Als je denkt dat goede montage betekent dat mensen niet merken dat er gemonteerd wordt, dan geldt dat niet voor Thelma Schoonmakers films. Het geheim van groot vakmanschap schuilt erin dat je conventionele regels durft los te laten, en dat is precies wat Schoonmaker en Scorsese bereiken met hun manier van filmen en monteren. Thelma Schoonmakers montagestijl en haar unieke technieken zijn een belangrijk deel van het succes van hun films.
Freeze frames
Door een enkel beeld herhaaldelijk op het scherm te tonen, “bevriest” de actie, wat een stilstaand shot oplevert (vergelijkbaar met een foto). In Goodfellas gebruikt Scorsese freeze frames om de actie te stoppen bij belangrijke momenten in Henry’s leven. Bijvoorbeeld wanneer hij naar beneden kijkt naar de kofferbak en zegt: “As far back as I can remember, I always wanted to be a gangster.”
Je ziet het ook wanneer Henry de auto in brand steekt. De freeze frames worden gebruikt om het publiek inzicht te geven in de sleutelmomenten zoals Henry ze zich herinnert, zodat we ons emotioneel sterker met het personage verbinden.
Flitsmontage
De term spreekt min of meer voor zich: het gaat om montage met flitsen van cameraflitsen. Schoonmaker gebruikt in veel van Scorsese’s films flitsmontage op verschillende manieren om verschillende emoties op te roepen. In The Aviator worden flitsen gebruikt als desoriënterend effect. Wanneer Hughes met Harlow over de rode loper loopt, knipperen de flitsen van de paparazzicamera’s over Hughes’ gezicht; de flitsen worden achter elkaar gemonteerd en maken duidelijk hoe ongemakkelijk hij zich voelt bij alle aandacht. De flitsmontage helpt een gevoel van desoriëntatie op te roepen, zodat de kijker ervaart wat het personage ervaart.
Slow motion
Slow motion is een effect in de montage waardoor de tijd trager lijkt te verlopen. In Raging Bull zien we deze techniek wanneer het personage Ray Robinson Jake tot bloedens toe slaat. De vertraagde vuistslagen werken in deze vechtscène als een vorm van juxtapositie en versterken het gevoel van chaos. Slow motion verhoogt de intensiteit van de actie, bouwt spanning op en zorgt ervoor dat de kijker op het puntje van de stoel blijft zitten.
Uiteindelijk bestaan er geen universele waarheden in de montage. Er is geen “juiste” manier, omdat je kunt monteren (of juist niet) op basis van het gevoel dat je bij het publiek wilt oproepen.
Soms houden wij van een bepaalde ruwheid in een montagestijl, terwijl Hollywood‑editors daar niet van houden. Hollywood‑editors hebben vaak de voorkeur voor een gepolijste stijl, waarin alle hobbels zijn weggewerkt. Maar soms laten Marty en ik die hobbels juist zitten, omdat ze de film een zekere hardheid geven, een soort realisme.
— Thelma Schoonmaker